blima, la: sust. Vara [de blimal, d’ablanu, de salgueru llarga, delgada y mui cimble que s’usa pa facer cestos, tremes, pa enrestrar]. 2 Tira [de madera, delgada y cimble, que s’emplega pa facer cestos, banastres]. || Blima montés, Cornus sanguinea, escuernacabra, arbustu [de flores ablancazaes que da frutos negros y arredondiaos]. || Llagostín de les blimes, inseutu asemeyáu a la llagosta.